درگذشته راه ارتباطي روستاي بلغور با شهر مشهد به چه صورت بوده است؟

ظاهرا تاسالهاي 1340مردم روستا با اسب وقاطر مسافت حدود70 كيلومتري روستا تاشهر مشهد را در دو روز طي مي كردند.در سپيده دم صبح از روستا حر كت كرده وشب در روستاي رضوان يا اندرخ ويا كارده سپري مي كردن وروز بعد به مشهد مي رسيدندمحل اتراق مردم در مشهد كاروانسراهاي كوچه نوغان ويا كوچه سيابان بود.هنگام مراجعت از شهر مشهد به روستا به همين حالت شب را در اين سه روستا توقف مي كردندوغروب روز بعد به روستا مي رسيدند،البته كساني كه اسب تيزرو داشتند معمولا به يك روز از شهر به روستا ويا بلعكس طي مسير مي كردند.

اما مسير به اين نحو بود كه وقتي از كاروانسراهاي نوغان واطراف حرم امام رضا(ع) كه ميدان طبرسي فعلي است به سمت آرامگاه خواجه ربيع حركت كرده سپس از كنار روستاي عوضي عبور كرده واز پل روي كشف رود مي گذشتند كه هنوز ويرانه هاي اين پل بين روستاي عوضي از يك طرف وروستاي گرجي طرف ديگر قابل مشاهده است. سپس ازجاده كنار روستاي كاظم آباد پنجشنبه عبور مي كردند، جالب اين كه سرتا سر اين جاده از مشهد تا رضوان واندرخ در دوطرف جاده درخت توت كاشته بودند كه هنوز هم تعدادزيادي از اين درختان توت پابرجا هستند.ودر ادامه از روستاي شايه ، دروي ،فرخد عبور كرده وبه سمت شمال غربي كه همان جاده قطر توت معروف است كه در حال حاضر روبروي شهرك صنعتي كلات وجنوب محدوده روستاي فاز است ادامه داده تا به روستاي معين آباد سپس روستاي رضوان واندرخ وآنگاه وارد دره كارده كه سد كارده كنوني قرار دارد شده تا به روستاي كارده مي رسيدند .سپس وارده دره آل وروستاي آل ودر ادامه به پنج منه مي رسيدند كه در اينجا چاي خانه و محل استراحت ايجاد شده بود آنگاه از مسير كمر شكسته وارد دره بقرت وسپس دره زو بلغور ودر نهايت به روستاي بلغور مي رسيدند.جاده قديم كلات وروستاهاي اطراف كلات هم دقيقا همين مسير بود.

در چندين دهه ي قبل جاده اي شوسه از مشهد تا كارده كشيده شد كه مردم تا كارده پياده يا با چهار پا مي آمدند سپس با اتوبوس از كارده تامشهد طي مي كردند ودر نهايت به همت بزرگان روستاهاي آل وسيج وبلغورجاده اي با هزينه مردم ساخته شد واولين نفري كه با اتوبوس به روستاي بلغور رسيد مرحوم محمد خوردو يا خوردي بود.

مرحوم محمد خوردو  اولين نفري بود كه با ماشين به بلغور رسيد ومدتهاي  طولاني حتي تا بعد انقلاب هم اين مسير را سرويس دهي مي كرد علاوه بر بلغور مسافران روستاهاي كارده ،آل وسيج هم از اتوبوس اواستفاده مي كردند. ايشان مشهدي وساكن مشهد بود اما علت اينكه ساليان متمادي در اين مسير سرويس دهي مي كرد اين بود كه اولا انسان وارسته وچشم پاك وبا غيرت بود دوم اينكه اين مسير صعب العبور را كسي ديگر جرات رفت وآمد نداشت به اين جهت اين شخص جايگاه ويژه اي در ميان مردم روستاي بلغور وروستاهاي اين مسير داشت.

جناب محمد خوردي صبح كه از گاراژ خيرآباد كه همكنون خيابان رسالت نام گذاري شده حركت مي كرد حوالي ظهر به كارده ميرسيد دراينجا توقف حدود دوساعتي داشت وهمه مسافران در داخل روستاي كارده پراكنده شده وبه منازل آشنايان خود مي رفتندبعداز صرف نهار اتوبوس حركت كرده بعد از ظهر به روستاي سيج مي رسيدو توقف كوتاهي هم در انجا داشت تابلا خره غروب يا اول شب به روستاي بلغور مي رسيد.واگر اتوبوس در طول مسير خراب مي شد يا جاده يخ بندان ويا سيل جاري مي شد چند روزي طول مي كشيد تابه روستا بلغور برسد.