روستای بلغور در گذر تاریخ

قدیمی ترین سندی که ازروستای بلغور نام برده شده است درکتاب شرح سفری به ایالات خراسان مربوط به سفرنامه ی کلنل سی.ام.مک گرگر افسر ارتش انگلیس در عهد ملکه ویکتوریا وعصرناصرالدین شاه قاجار درسال 1875میلادی و1254شمسی حدود 141سال پیش می باشد.وی درسال 1245شمسی شهر مشهد را به قصد سفر به شهر کلات نادر ترک کرده وپس از عبوراز روستاهای دروی ،رضوان،اندرخ،به روستای کارده می رسدجالب اینکه روستای کارده ترک نشین بوده و40خانوار جمعیت داشته ومحل اقامت رئیس دهستان چولایخانه بوده .درکتاب مذکور که در141سال پیش نوشته شده روستاهای دهستان چولای خانه را شانزده روستا نام برده که مهمترین روستاها مارشک،بلغور،سیج،آل،خرکت وگوش نام برده است. وی سپس ازدره ی آل-پنج منه-کمرشکسته –دره ی بقرت وارد زو بلغور می شود .وی ازرباط بلغور دیدن می کند که در آن زمان ویرانه بوده وغیر قابل استفاده .سپس به سمت تنگه زوپیرزن می رود ودره ی زوپیرزن رایکی از سخت ترین وصعب العبور ترین مسیرها معرفی می کند.او سراسر راه راهمچون پلکان قصر شیطان باپیچ وخمهای فراوان توصیف می کند. پس ازخروج ازتنگه ی زوپیرزن به سمت گوی کوتل وقاراداغ ادامه ی مسیر داده وبه روستای برده می رسدروستای برده راروستایی فلاکت زده معرفی می کندکه ساکنانش ترک زبان بوده وگفته بودند که از بخارا به اینجا آمده اند.

متاسفانه چون این افسر اینگلیسی وارد روستای بلغور نشده اطلاعات دقیقی از جمعیت و یا پوشش لباس ومنبع درآمد مردم ودیگر موارد در دست نیست.